منطقهٔ ویکتوریای بزرگ در نوک جنوبی جزیرهٔ ونکوور قرار دارد و در واقع مجموعه‌ای از ۱۳ شهر است که بیشتر هویت فرهنگی دارند تا سیاسی.

طبق داده‌های این گزارش که Vital Signs نام دارد و همین امسال توسط Victoria Foundation تهیه و اخیرا منتشر شده ، خرید خانه در این منطقه کمی ارزان‌تر شده است.

این گزارش، که با عنوان بررسی سالانهٔ کیفیت زندگی در منطقه تهیه شده است، می‌گوید که قیمت خانه در ویکتوریای بزرگ در پایان مِی ۲۰۱۹ با ۵۰,۰۰۰ دلار کاهش نسبت به سال قبل به ۷۷۵,۰۰۰ دلار رسیده است.

یک نشانهٔ مثبت دیگر افزایش حجم گردش مالی ورزش‌های منطقه‌ای و اقتصاد تفریحی به ۱۵۷ میلیون دلار در سال است و متوسط دستمزد ساعتی برای داشتن یک زندگی مناسب از ۲۰.۵۰ دلار به ۱۹.۳۹ دلار کاهش یافته است.

اما در حالی که قیمت خانه کاهش یافته است، اجاره‌ها از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ حدود ۷.۵ درصد بالا رفته‌اند. اجاره یک آپارتمان دو خوابه به طور متوسط ماهی ۱,۷۳۰ دلار هزینه دارد.

جزیرهٔ جنوبی هنوز درگیر مشکل بزرگ مرگ‌های ناشی از مصرف داروهای ممنوعه است. تعداد مرگ‌ها از ۱۰۷ نفر در ۲۰۱۷ به ۱۲۶ نفر در ۲۰۱۸ افزایش یافته است و این پرسش را به وجود می‌آورد که با همین روند در سال ۲۰۳۰ چند نفر قربانی خواهند شد؟ و چطور این منطقه می‌خواهد آیندهٔ خودش را بسازد؟

ساندرا ریچاردسون، مدیرعامل Victoria Foundation می‌گوید: «از هر کسی بپرسید تغییرات بزرگ ۱۰ سال اخیر در ویکتوریا را تایید می‌کند. امسال، ما کمی به آینده رفتیم و بررسی کردیم که این جامعه در یک دههٔ آینده به چه شکلی باید در آید.»

آقای دِیو اوبی، ناشر Times Colonist، وظیفه یک آینده‌نگر را در این گزارش به عهده گرفته و دیدگاه‌های اکثرا انتقادی خود درباره منطقه و نظراتش برای ساختن یک آیندهٔ بهتر را به نگارش در آورده است.

به نظر او ساختن متروی شهری بین Langford و داون‌تاونِ ویکتوریا، و بین داون‌تاون و Saanich Peninsula لازم است و باعث کاهش آلودگی محیطی می‌شود و دسترسی به خانه‌های ارزان را هم آسان می‌کند.

خانم جولی دوکت از هم‌موسسین Synergy Enterprises و خانم کترین هالت مدیرعامل اتاق بازرگانی منطقهٔ ویکتوریای بزرگ هم به آقای اوبی کمک کرده‌اند.

هالت می‌نویسد که اگر قرار بود آینده‌اش را فقط صرف یک پروژه کند، آن پروژه طراحی، ساخت و توسعهٔ یک سیستم حمل‌و‌نقل جامع، یکپارچه و پیشرفته برای کل منطقه خوهد بود.

دوکت می‌گوید که ویکتوریای بزرگ باید یک اقتصاد سبز در کلاس اول دنیا، یک صنعت فناوری پاک، و نوآوری‌های محیطی بزرگی داشته باشد. به نظر او در حالی که تغییرات آب‌و‌هوایی شدت می‌گیرند، ما باید جدی‌تر به چالش‌ها بپردازیم و کسب‌و‌کارها، شهرها، و خانه‌های خودمان را بهینه‌تر اداره کنیم.

آمارهای منطقهٔ ویکتوریای بزرگ را در جدول زیر می‌بینید:

Graphic

امسال ۱,۶۹۵ نفر از مردم در Sooke و Sidney در نظرسنجی Vital Signs شرکت کردند.

آنها در ۱۲ زمینه نظراتشان را نوشتند و ۳ حوزه‌ای که بیشتر از همه مایل به تغییر در آنند را هم ذکر کردند. سپس سوال‌هایی درباره زندگی، خوشحالی، ارتباطات اجتماعی، و رضایت کلی از زندگی در منطقهٔ ویکتوریای بزرگ را جواب دادند.

هنر و فرهنگ در ویکتوریا بالاترین امتیاز (+B) را گرفته‌اند. مردم می‌گویند که انجمن‌های هنری و فرهنگی، فستیوال‌های قوی و هنرهای نمایشی در سطح شهر، بسیار مهمند. اما می‌توان با کاهش هزینه‌ها، افزایش کمک‌های مالی برای پشتیبانی از فعالیت‌ها، و ایجاد فستیوال‌ها و جشن‌های جدید، وضعیت منطقه را حتی از الآن هم بهتر کرد.

اما بخش مسکن در ویکتوریای بزرگ کمترین امتیاز (-C) را دارد. مردم می‌خواهند تغییرات مثبتی را در هزینه اجاره، مالکیت خانه، و گزینه‌های جایگزین برای نقل مکان ببینند.

مردم نگران استانداردهای زندگی هم هستند. به نظرشان وضع خدمات پشتیبانی، غذاهای ارزان و با کیفیت، و فرصت‌های اشتغال در این حوزه مناسب است، اما به دست آوردن درآمد کافی و کاهش شکاف درآمدی بین فقیر و ثروتمند بایستی در اولویت قرار گیرند.

شهروندان می‌خواهند سیستم مترو و حمل‌و‌نقل بهتر شوند و زیرساخت‌های حمل‌و‌نقل و خدمات اتوبوسرانی کاملا با یکدیگر هماهنگ شوند.

ضمنا در زمینه کمبود پزشک خانواده، دسترسی به خدمات روان-پزشکی، و نوبت‌های طولانی برای جراحی هم نگرانی عمومی وجود دارد.

در حالی که برخی از مردم از زیرساخت دوچرخه‌سواری رضایت دارند، بقیه می‌خواهند خطوط اختصاصی دوچرخه جمع شوند.

با تمام این مسائل و مشکلات، ۸۵ درصد از شهروندان خود را خوشحال توصیف کرده‌اند. ۸۴ درصد می‌گویند که محبت کافی از خانواده، همراهان و دوستان دریافت می‌کنند. و ۶۲ درصد از مردم شناخت کافی از همسایگان دارند تا در صورت نیاز از آنها کمک بخواهند.

با این حال ۲۵ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی می‌گویند که استرس زیاد یا محسوسی در زمینه وضعیت مالی‌شان احساس می‌کنند و ۲۴ درصد نیز گهگاه به خاطر تبعیض نژادی ناراحت می‌شوند.

این بود خلاصه‌ای از این بررسی سالانه. می‌توانید برای مطالعه بیشتر به صفحه اصل گزارش مراجعه کنید.

منبع: Times Colonist

عضویت در خبرنامه


پاسخ دهید به این دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
لطفا نام خود را وارد نمایید