ونکوور به عنوان یکی از گران‌ترین شهرهای دنیا از نظر بازار مسکن شناخته می‌شود. اما این موضوع نتوانسته جلوی ورود شهروندان جدید به این شهر را بگیرد.

طبق سرشماری سال 2016 کانادا، جمعیت مترو ونکوور به طور میانگین هرساله 30،000 نفر افزایش پیدا می‌کند. مهاجران بین‌المللی 79 درصد از این افزایش را به خودشان اختصاص داده‌اند.

پروفسور ناتان لاوستر می‌گوید که امکانات بالا، زیبایی، آب‌وهوای دلپذیر و شرایط اقتصادی مناسب این شهر باعث شده که اگر مهاجران قادر به خرید خانه‌ای کوچک در ونکوور باشند، حتما در آن ساکن شوند. نیاز شهر به نیروی کار وضعیت شغلی مناسبی در ونکوور ایجاد کرده است.

داستان مهاجرت و دلایل هرکدام از این افراد برای آمدن به این شهر متفاوت است. در زیر با سه خانواده مهاجر که به تازگی در ونکوور ساکن‌شده‌اند آشنا خواهیم شد.

برای عشق و آزادی

کلمنس بوساتو 27 ساله و آرجون سینگ گیل 33 ساله از ماه اکتبر سال 2018 با یکدیگر در ونکوور زندگی کرده‌اند. بوساتو متولد پاریس و سینگ گیل اهل هندوستان است. با این جال آن‌ها ونکوور را به عنوان بهترین شهر برای ساختن زندگی مشترک خود برگزیده‌اند.

این زوج ماجراجو حذب کوهستان‌های اطراف ونکوور و نزدیکی این شهر به طبیعت شده‎اند. همچنین وجود فرهنگ‌های گوناگون در شهر را دوست دارند. آن‌ها در آپارتمانی اجاره‌ای در Commercial Drive زندگی می‌کنند.

آرامش شهر ونکوور این زوج جوان را عاشق خود کرده است. بوساتو می‌گوید پاریس شهری بسیار اضطراب‌آلود برای زندگی است اما در این‌جا احساس آسایش می‌کند.

سینگ گیل نیز از آزادی موجود در ونکوور می‌گوید. به گفته او کانادا از نظر امنیت، شرایط شغلی و اقتصادی بسیار خوب است. سینگ گیل با استفاده از ویزای Express Entry و به عنوان نیروی کار حرفه‌ای وارد کانادا شده است. حال او تابعیت دائمی این کشور را کسب کرده و مشغول کار بر روی یک استارت‌آپ است. او پیش به دلیل آن‌که وضعیت اقامتش مستقیما به کارفرمای او بستگی داشته از کشور آمریکا اخراج شده است. حال سینگ گیل در کانادا احساس آزادی می‌کند.

برای کار و فرهنگ

تامارا سوما که 36 سال دارد در ماه نوامبر سال 2018 خانواده جوان خود را از یک مجتمع مسکونی دانشگاهی در تورنتو به Burnaby Mountain آورده است.

سوما در زمینه ضایعات غذایی تخصص دارد و مسئول آزمایشگاه سیستم‌های غذایی دانشگاه، که یک مرکز تحقیقات پایداری است، می‌باشد. پس از آن‌که به او یک سمت آموزشی در پروژه برنامه‌ریزی منابع و محیط‌زیست دانشگاه سیمون فریزر پیشنهاد شد تصمیم به نقل مکان گرفت. قیمت بالای مسکن در این منطقه از ابتدا او را نگران کرده بود.

خانم سوما دراینباره می‌گوید: زمانی که این پیشنهاد کاری را قبول کردم و به دنبال خانه گشتم واقعا وحشت‌زده شدم. پیدا کردن محل سکونت برای خانواده‌ای پنج نفره واقعا سخت بود.

او در نهایت با استفاده از برنامه کمک مالی دانشگاه SFU توانست یک خانه کوچک در مجتمعی مسکونی خریداری کند. دانشگاه SFU از سال 2017 این برنامه حمایتی را برای کمک و جذب نیروی متخصص، و به دلیل قیمت بالای مسکن راه‌اندازی کرده است. دانشگاه UBC نیز دارای برنامه‌ حمایتی مشابهی است.

سوما متولد کشور اندونزی است و جامعه آسیایی شهر ونکوور را بسیار می‌پسندد. او می‌گوید منطقه برنابی و زادگاهش بوگور دارای شباهت‌های طبیعی بسیاری هستند و هر اطراف هر دو شهر کوهستان‌هایی زیبا و سرسبز وجود دارد.

برای هوایی پاک‌ و زندگی بهتر

ریچل کیان 34 ساله در ژانویه سال 2019 برای رسیدن به هوای پاک و شروع زندگی دوباره، چین را به مقصد ریچموند ترک کرد.

او از دو سال قبل و زمانی که شهر بیجینگ پنج روز هوای بسیار آلوده را پشت سر گذاشت برای این مهاجرت برنامه‌ریزی کرد. آن زمان ریچل تازه مادر شده بود و تصور ادامه زندگی در این شرایط را برای خانواده خود نمی‌توانست داشته باشد.

کیان و همسرش جاستین لیائو که 35 سال دارد در چین شغل و درآمد خوبی داشتند. اما در نهایت به منظور دستیابی به یک زندگی آرام‌تر برای خود و سارا به کانادا آمدند.

کیان هم‌اکنون در حوزه توریسم مشغول به کار است و با وجود داشتن درآمد کمتر، از شرایط خودش کاملا راضی است. او سیستم آموزشی کانادا را بسیار دوست دارد و می‌گوید به نسبت چین کمتر سختگیرانه است. کیان نمی‌خواهد فرزندش همانند او شرایط آموزشی سختی را در کودکی پشت سر بگذارد.

کیان درباره آینده دخترش در ریچموند خوشبین است و می‌گوید: او می‌تواند دوستان جدید پیدا کند و هرآن‌چه که دوست دارد را مطالعه کند. این همان چیزی است که برای آینده خانواده خود می‌خواهم.

منبع: cbc

عضویت در خبرنامه


پاسخ دهید به این دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را وارد نمایید
لطفا نام خود را وارد نمایید